Pegi ngagai isi

Provinsi Phatthalung

Ari Wikipedia
Phatthalung
พัทลุง
Other transcription(s)
 • Southern Thaiพัทลุง (pronounced [pāt̚.tʰàʔ.lûŋ])
เมืองลุง (pronounced [mɯ̀aːŋ.lûŋ])
Khao Ok Thalu, Wang Chao Mueang Phatthalung, Thale Noi Non-Hunting Area, Ancient monument
Flag of Phatthalung
Official seal of Phatthalung
Nickname: 
Mueang Lung
Motto(s): 
เมืองหนังโนราห์ อู่นาข้าว พราวน้ำตก แหล่งนกน้ำ ทะเลสาบงาม เขาอกทะลุ น้ำพุร้อน
("The City of Nora. Rich in rice paddies. Dazzling waterfalls. Source of water birds. Beautiful lakes. Ok Thalu Mountain. Hot water springs.")
Map of Thailand highlighting Phatthalung province
Map of Thailand highlighting Phatthalung province
CountryThailand
CapitalPhatthalung
Government
 • GovernorRatthasat Chitchu
Pemesai
 • Penyampau3,861 km2 (1,491 sq mi)
 • Rank56th
Penyampau mensia
 (2024)[2]
 • PenyampauDecrease519,440
 • Rank50th
 • Pemadat135/km2 (350/sq mi)
  • Rank31st
Human Achievement Index
 • HAI (2022)0.6242 "low"
Ranked 63rd
GDP
 • Totalbaht 36 billion
(US$1.2 billion) (2019)
Time zoneUTC+7 (ICT)
Postal code
93xxx
Calling code074
ISO 3166 codeTH-93
Websitephatthalung.go.th

Phatthalung (Thai: พัทลุง, pronounced [pʰát̚.tʰā.lūŋ]) nya siti ari provinsi (changwat) ke bepalan ba selatan menua Thailand.[5] Provinsi ke besepiak (ari utara nitihka aruh jam) Nakhon Si Thammarat, Songkhla, Satun, enggau Trang. Phatthalung tu sebengkah provinsi ke nadai garis pantai, sebengkah ari dua bengkah provinsi ke sebaka, ke alai provinsi bukai ke enda ngundan pantai iya nya provinsi Yala.[6]

Geografi

[edit | edit bunsu]
Penumbuh batu kapur ngelingi Taman Menua Khao Pu–Khao Ya

Provinsi tu ba Semenanjung Tanah Melayu. Iya besepiak enggau Danau Songkhla ti besai sereta enda dalam ba timur, lalu ba barat enggau bukit Nakhon Si Thammarat. Taman Menua Khao Pu–Khao Ya ba garis entara menua enggau Trang.[7] Kampung mungkur pemesai 628 km2 (242 bt2), tauka 16.3 peratus ari pemesai provinsi tu.[1]

Sejarah

[edit | edit bunsu]

Kelia, Phatthalung dikelala enggau nama Mardelong (Jawi: مردلوڠ) dalam jaku Malay, kelebih agi maya pelilih menua nya kena pengaruh Melayu Islam.[8]

Phatthalung nyadi siti ari dua belas bengkah mengeri diraja maya perintah Raja Ramathibodi I ari Perintah Ayutthaya dalam abad ke-14. Ba ujung abad ke-18, Raja Rama I nyerahka mengeri nya ngagai Opis Menteri Pengetan Menua, ke megai semua pelilih menua selatan. Dalam taun 1896, maya reformasyen administrasyen Raja Chulalongkorn, Phatthalung nyadi sebagi ari Monthon Nakhon Si Thammarat. Dalam taun 1924, Raja Rama VI ngasuh mengeri Phatthalung dipindahka ngagai Pelilih Mit Khuha Sawan ke diatu.

Bagi menua

[edit | edit bunsu]

Perintah provinsi

[edit | edit bunsu]

Phatthalung dibagi ngagai 11 bengkah pelilih menua (amphoe). Pelilih menua nya dibagi agi ngagai 65 bengkah pelilih mit (tambon) enggau 626 bengkah kampung (muban).

Kar 11 bengkah pelilih menua
Lumur Nama Thai Melayu Jawi
1 Mueang Phatthalung เมืองพัทลุง Bandaraya Mardelong بنداراي ماردلوڠ
2 Kong Ra กงหรา Tiang Katung Ria تياڠ کاتوڠ ريا
3 Khao Chaison เขาชัยสน Gunung Sanubar Jaya ڬونوڠ صنوبر جاي
4 Tamot ตะโหมด Toh Mod توه مود
5 Khuan Khanun ควนขนุน Bukit Nangka بوكيت نڠك
6 Pak Phayun ปากพะยูน Daksina دقسينا
7 Si Banphot ศรีบรรพต Seri Ancala سري انچال
8 Pa Bon ป่าบอน Hutan Keladi هوتن كلادي
9 Bang Kaeo บางแก้ว Kampung Permata كامڤوڠ ڤرمات
10 Pa Phayom ป่าพะยอม Hutan Meranti Temak Nipis هوتن مرنتي تماق نيڤيس
11 Srinagarindra ศรีนครินทร์ Seri Inderapura سري ايندراڤورا

Perintah lokal

[edit | edit bunsu]

Naka 26 November 2019 bisi:[9] siti Organisasyen Administrasyen Provinsi Phatthalung (ongkan borihan suan changwat) enggau 49 kandang mengeri (thesaban) ba provinsi tu. Phatthalung bisi status mengeri (thesaban mueang). Bisi mega 48 bengkah kandang mengeri (thesaban tambon) ke bukai. Kandang endur ukai mengeri dipegai 24 Organisasyen Administrasyen Pelilih Mit (ongkan borihan suan tambon).

Demografi

[edit | edit bunsu]
Pengarap ba Phattalung
  1. Buddha 87.99 (87.9%)
  2. Islam 11.7 (11.7%)
  3. Kristian 0.2 (0.20%)
  4. Hindu 0.02 (0.02%)
  5. Konfucianisme 0.02 (0.02%)
  6. Sikh 0.1 (0.10%)
  7. Enda bepengarap 0.01 (0.01%)
  8. Enda ditemu 0.01 (0.01%)
  9. Ke bukai 0.05 (0.05%)

Majoriti peranak pelilih menua tu iya nya pengarap Buddha Thailand. Orang Islam mungkur 11.1 peratus ari penyampau tubuh. Mayuh orang Islam Phatthalung bisi sekeda peturun etnik Melayu, tang kenyau ari beratus taun sida udah jadi enggau orang Thailand lalu ngemeranka norma budaya Thailand.[10]

Kereban sanding

[edit | edit bunsu]
  1. 1.0 1.1 "Table 2 Forest area Separate province year 2019". Royal Forest Department. Retrieved 6 April 2021.
  2. "Official statistics registration systems". Department of Provincial Administration (DOPA). Retrieved 10 February 2025, year 2024 >provincial level >Excel File >no.93{{cite web}}: CS1 maint: postscript (link)
  3. "ข้อมูลสถิติดัชนีความก้าวหน้าของคน ปี 2565 (PDF)" [Human Achievement Index Databook year 2022 (PDF)]. Office of the National Economic and Social Development Council (NESDC) (in Thai). Retrieved 12 March 2024, page 49{{cite web}}: CS1 maint: postscript (link)
  4. "Gross Regional and Provincial Product, 2019 Edition". <> (in Inggeris). Office of the National Economic and Social Development Council (NESDC). July 2019. ISSN 1686-0799. Retrieved 22 January 2020.
  5. "About Phatthalung". Tourism Authority of Thailand (TAT). Archived from the original on 26 November 2015. Retrieved 23 May 2015.
  6. "The Role of Shadow Puppetry in the Development of Phatthalung Province, Thailand" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2016-04-10.
  7. "Khao Pu-Khao Ya National Park". Department of National Parks (DNP) Thailand. Archived from the original on 17 November 2015. Retrieved 23 May 2015.
  8. C. Skinner (1985). The Battle for Junk Ceylon: The Syair Sultan Maulana. Foris Publications. p. 272. ISBN 90-6765-066-8.
  9. "Number of local government organizations by province". dla.go.th. Department of Local Administration (DLA). 26 November 2019. Retrieved 10 December 2019. 34 Phatthalung: 1 PAO, 1 Town mun., 48 Subdistrict mun., 24 SAO.
  10. William Chambers (publisher), Robert Chambers (1898). Chambers's Journal. W. & R. Chambers. p. 539.